Women Bike The City Brussel

Women Bike The City 2026

Naar aanleiding van autoloze zondag veroveren de Brusselse vrouwen de stad per fiets. Progressieve vrouwenbeweging ZIJkant organiseert op 13 september de zesde editie van Women Bike The City. Professionele gidsen belichten de vrouwelijke afdrukken in de stad, van het nalatenschap van de begijntjes tot straatnamen, street art en het gemeenschapswerk van de pioniers van nu. De tocht eindigt met de feestelijke inhuldiging van een grote muurschildering in hartje Marollen, een permanent eerbetoon aan de vrouwen van de buurt.

Wist je dat ‘marollen’ eigenlijk ‘hoerenbuurt’ betekende? Dat de begijntjes feministen waren avant la lettre? Dat verzetsstrijder Gabrielle Petit ervoor koos om ‘de mof’ recht in het gezicht te kijken terwijl ze werd geëxecuteerd tijdens WOI? En dat Ihsane Jarfi, vereeuwigd door artieste Anthea Missy, het slachtoffer was van de eerste officieel erkende homofobe moord in België?

Waar zijn de vrouwen?

De stad is nog steeds gemaakt op mannenmaat: slechts acht procent van de Brusselse straatnamen verwijst naar een vrouw, standbeelden tonen veelal mannelijke helden en ook de verhalen van vrouwelijke rolmodellen blijven vaak onderbelicht.

Die symbolische ondervertegenwoordiging gaat hand in hand met een lagere aanwezigheid van vrouwen op straat. Onderzoek van Kind en Samenleving toont aan dat meisjes vanaf negen jaar verdwijnen uit de publieke ruimte, terwijl sportterreinen door jongens worden ingepalmd. Onaangepaste infrastructuur is één reden dat meisjes geen plek vinden, onveiligheid een andere. Zo voelt één op de drie vrouwen zich onveilig op straat en werden maar liefst negen op de tien vrouwen en meisjes al geconfronteerd met straatintimidatie, ook in Brussel.

Fietsen geeft je vleugels

ZIJkant wil meer vrouw op straat. Door collectief de fiets op te springen pleiten we voor een stad waar vrouwen zichtbaar, vertegenwoordigd en veilig zijn, in de letterlijke én figuurlijke zin. Deze zesde editie van Women Bike The City doorkruist Brussel van het centrum tot de Marollen. In deze dichtbevolkte buurt ervaren vrouwen heel wat drempels om zich vrij en zorgeloos op straat te begeven, zo weet ZIJkant uit een vorig project dat zich afspeelde aan het skatepark van de Ursulinen. “Onveiligheid is voor ons het grootste probleem”, zei Romane, deelneemster aan dit Girls Make The City-traject.

Om vrouwen zichtbaar te maken en hun stem te laten horen, vertellen gidsen van Bazaar Trottoir en Noms Peut-Etre de verhalen van bekende en minder bekende bruxelloises. Op de fiets, want het stalen ros blijft een vrijheidsmachine. Zoals suffragette Susan B. Anthony reeds zei in 1896: “Bicycles did more to emancipate women than anything else in the world.”

Pioniers aan het woord

De fietstocht brengt de deelnemers niet alleen langs street art, monumenten en vrouwelijke straatnamen, maar geeft ook het woord aan vrouwelijke pioniers uit de Marollen, die zich elke dag inzetten om de situatie van Brusselse vrouwen te verbeteren.

Muurschildering voor en door de buurt

De tocht eindigt feestelijk met de inhuldiging van een nieuwe muurschildering gemaakt door artiest Eva Lynen in opdracht van ZIJkant. De enorme fresco, geschilderd op één van de sociale woontorens in de Marollen, is een permanent eerbetoon aan de vrouwen uit de buurt. Zij dachten mee na over de tekening en drukken zo hun stempel op een buurt waar ze zich niet altijd even vrij, veilig en vertegenwoordigd voelen.

Fiets je mee?

Praktisch

Zondag 13 september 2026
14 uur: Start fietstocht aan Schuitenkaai 5, 1000 Brussel
16 uur: Einde fietstocht aan Pieremansstraat 57, 1000 Brussel
16 uur – 18 uur : Inhuldiging muurschildering en buurtfeest met hapjes, drankjes, kinderanimatie en fietsreparatiedienst aan Pieremansstraat 57, 1000 Brussel
GRATIS en fietsen beschikbaar
Iedereen welkom!

Inschrijven via deze link of de QR-code.

Heb je nog vragen? Stuur een mailtje naar cato.mortier@zijkant.be.

Parcours

Bekijk het parcours hieronder en in de flyer.

Untitled (2023) // Alba Fabre Sacristán: Deze ode aan Chantal Akerman is een scène uit haar feministische film Jeanne Dielman, 23 quai du Commerce, 1080
Bruxelles (1975), die in 2002 werd uitgeroepen tot de beste film aller tijden.
Groot Godshuis: Het oudste begijnhof van Europa werd eeuwenlang doorbegijnen gebruikt voor liefdadigheidswerk, en deed tot 2017
dienst als verzorgingstehuis voor demente bejaarden.
Sint-Jan Baptist ten Begijnhofkerk: Deze barokke kerk staat symbool voor de autonome levenswandel van de begijnen, feministen avant la lettre.
Ihsane Jarfi (2018) // Anthea Missy: Dit portret herdenkt de 32-jarige Ihsane Jarfi, slachtoffer van de eerste officieel erkende homofobe moord in België in 2012.
Jo Coxplein: Met een straatnaam eert het stadsbestuur de Britse politica Jo Cox, die in 2016 werd vermoord door een rechtse extremist.
Standbeeld Gabrielle Petit: Gabrielle Petit (1893-1916) was een Belgische verzetsstrijder en spion tijdens WOI. Zij werd op 23-jarige leeftijd door de
Duitsers geëxecuteerd.
Wall of Truth (2022) // Nora Juncker & Manon Brûlé: Vrouwen maken straatintimidatie zichtbaar via deze muurschildering, ontstaan uit het Girls Make The City-project van
ZIJkant en Wetopia.
Akarovaplein: Akarova was de artiestennaam van de Brusselse danser, choreograaf en schilder Marguerite Acarin (1904 -1999), een van de meest markante figuren van de Belgische avant-garde.
Welkom in de Marollen: Hoewel lang werd gedacht dat de naam Marollen haar oorsprong vindt bij de Maricoolse gelovigen, verwees een marolle in de 17de eeuw naar een prostituee.
La Crèche Mère: Hier werd in 1845 het eerste kinderdagverblijf van Brussel geopend, voor vrouwen die in nabijgelegen fabrieken werkten.
Zorgcentrum na Seksueel Geweld: Dit 24/7-opvangcentrum vangt elk slachtoffer van seksueel geweld op en zet een multidisciplinair team in voor medische, forensische en psychologische zorg.
Entre aide (2020) // 7ième Gauche: Deze twintig meter hoge muurschildering naast het ziekenhuis en het OCMW is een ode aan wederzijdse hulp en looft de samenhorigheid van de zorgverleners tijdens de coronacrisis.
Women Bike The City (2026) // Eva Lynen: Samen sterker is de boodschap achter de nieuwe muurschildering van ZIJkant en Eva Lynen, waarop vrouwen elkaar letterlijk en figuurlijk optillen.

Scan de code en volg de route online (NL)

Scannez le code et suivez le parcours en ligne (FR)

Scan the code and follow the route online (ENG)

Vorige edities

Women Bike The City 2020

Met het project Women Bike The City vraagt ZIJkant aandacht voor een genderbewust mobiliteitsbeleid en stadsplanning op maat van de fietsende Bruxelloises. En dat doen we natuurlijk op de fiets. We nemen je mee langs oude en nieuwe vrouwelijke straatnamen van de Stad Brussel en feministische street art en tonen zo dat vrouwen steeds meer hun plaats opeisen in het straatbeeld.

Muurschildering

Apotheose van de fietstocht is de ‘vereeuwiging’ van de vrouw op de fiets. We eindigen immers aan de Léopold I-kleuterschool in Laken aan een nieuwe muurschildering, voor ZIJkant gemaakt door kunstenares Anthea Missy. Haar dromerige fresco toont een meisje dat door de wolken fietst, want fietsen geeft je vleugels. De betrokken schepenen zullen de fresco inhuldigen, terwijl de fietsers kunnen bekomen met een drankje.

Parcours

1 ▸ Jo Coxplein Britse politica van de Labour-partij en tegenstander van de Brexit, vermoord in 2016.

2 ▸ ‘In My Area (for Kato)’ – Lucy McKenzie Dit eerbetoon aan de Brusselse diversiteit werd in 2017 de tweede vrouwelijke muurschildering in de stad.

3 ▸ Sint-Katelijneplein Catharina van Alexandrië werd in de middeleeuwen aange – roepen om de stad te beschermen tegen de pest.

4 ▸ ‘De Grote Wolf die het Schaap draagt’ – Dominique Goblet In 2016 koos de Alhambrawijk voor de eerste Brusselse muurschildering van vrouwelijke hand.

5 ▸ ‘Mother’ – Przemek Blejzyk aka Sainer Deze fresco van 400 m² werd ingehuldigd in 2016 en is een ode aan het moederschap.

6 ▸ Suzan Danielbrug (in uitvoering) Oprichtster van de eerste Belgische holebi-beweging in Bel – gië in 1953.

7 ▸Willy De Bruynstraat Tweevoudig wereldkampioen wielrennen, in 1934 en 1936. Toen heette hij nog Elvira.

8 ▸ Isala Van Dieststraat (in uitvoering) Deze feministe werd in 1884 de eerste Belgische vrouwe – lijke arts.

9 ▸ Chantal Akermanstraat (in uitvoering) Belgisch regisseur. Haar film Jeanne Dielman, 23 Quai du Commerce, 1080 Brussel (1975) wordt beschouwd als een van de grootste voorbeelden van feministisch filmmaken.

10 ▸ Anna Bochdreef Belgische impressionistische schilder en mecenas, op het einde van de 19de eeuw actief in de Brusselse kunstkringen.

11 ▸ Yvonne Nèvejeanstraat Belgische verzetsstrijdster die het leven redde van meer dan 4.000 joodse kinderen tijdens WO II.

12 ▸ Andrée de Jonghstraat Oprichtster van vluchtlijn ‘Dédée’ tijdens WO II.

13 ▸ Maria-Christinastraat Landvoogd van de Oostenrijkse Nederlanden in de 18de eeuw, eerste bewoonster van het Kasteel van Laken.

14 ▸ ‘Women Bike The City’ – Anthea Missy Fietsen geeft je vleugels, toont deze dromerige fresco in op – dracht van zij-kant.

Permanente fietstocht

Een jaar na ‘Women Bike The City’, onze feministische fietstocht door Brussel, wordt de tocht een permanent thematisch fietsparcours. In samenwerking met de Stad Brussel en Visit Brussels verschijnt een brochure met daarin de volledig uitgestippelde route en bijhorende legende.

Vanaf nu kan iedereen die meer wil weten over de vrouwelijke aanwezigheid in de openbare ruimte deze route afleggen. De uitgestippelde kan zowel offline (met de brochure als leidraad) als online (via de QR-code) worden afgelegd. Het eindpunt blijft de muurschildering die Anthea Missy maakte voor ZIJkant op de muur van kleuterschool Léopold 1 in Laken.

Met de steun van de Stad Brussel en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

Women Ride The City 2025

Vijf jaar na de eerste editie van Women Bike The City strijken we opnieuw neer waar het allemaal begon: in Brussel. In een half decennium is er veel veranderd, zo getuigen de vele nieuwe vrouwelijke straatnamen, maar er blijft veel werk aan de winkel. Brussel beweegt, maar niet iedereen beweegt even snel. Terwijl deelfietsen en -steps het stedelijk vervoer transformeren, onthult een recente IPSOS-enquête, uitgevoerd door Lime en ZIJkant, een opvallende genderkloof: 77% van de vrouwen in België maakt geen gebruik van gedeelde elektrische fietsen of steps. Zorgen over veiligheid en een gebrekkige infrastructuur vormen de grootste obstakels – vooral ’s nachts.

Nog steeds fietsen of steppen vrouwen een pak minder dan mannen. In Brussel zijn nu 28% van de Lime-gebruikers bijvoorbeeld vrouwen. Ook in andere steden kan dat cijfer nog omhoog. Dit is een spijtige vaststelling, want een fiets of step geeft je vrijheid en onafhankelijkheid. Wij geloven dat de stad van iedereen is en dat mobiliteit een feministische kwestie is. Door samen te fietsen, samen te leren en aanwezig te zijn in de openbare ruimte, maken we een krachtig statement: Brussel is ook van vrouwen.

Uit het onderzoek blijkt dat Belgische vrouwen een aantal belangrijke obstakels ervaren bij het gebruik van deelsteps en -fietsen: Een gevoel van publieke onveiligheid en angst voor intimidatie, zeker in meer verlaten buurten (53% van de vrouwen uit de bevraging), een gebrek aan verlichting langs fietspaden en -stallingen (30%) en een gebrek aan gescheiden fietspaden (20%). Maar liefst 80% van de vrouwen geeft aan zich nog onvoldoende vrij door de stad te kunnen bewegen – vooral ’s nachts – en 65% van de vrouwen verandert hun mobiliteitsgedrag ’s nachts.

Ondanks deze uitdagingen zegt 55% van de vrouwen vaker te willen fietsen. Veiligere, meer inclusieve steden zijn de sleutel tot het overbruggen van de genderkloof. Betere verlichting, meer beschermde fietspaden en veilige stallingen aan woonwijken en bus- of metrohaltes worden genoemd als hoognodige veranderingen. Naast infrastructurele ingrepen is het ook belangrijk om vrouwen te empoweren om op de fiets te springen en de ruimte in te nemen. Groepsfietstochten en sensibiliseringsacties kunnen een krachtige rol spelen om van micro-mobiliteit een instrument voor vrijheid en gelijkheid in de stad te maken.

Met een nieuwe tocht op zondag 6 juli 2025 rijden we voor een veilige en vrije stad.

Women Ride The City brengt ons langs vrouwelijke straatnamen en feministische street art. We verkennen de stad al trappend, maar ook al steppend of zelfs op rolschaatsen: anno 2025 beperken de ‘riders’ zich al lang niet meer tot een stalen ros.

We eindigen met een ijsje en een drankje aan de muurschildering op de Léopold I-kleuterschool in Laken, vijf jaar geleden voor ZIJkant ontworpen door kunstenaar Anthea Missy. Haar dromerige fresco toont een meisje dat door de wolken fietst. Fietsen geeft je vleugels, tonen we zo aan onze ketjes.

In de flyer en hieronder vind je alle info over de vrouwelijke straatnamen en route.

START: De Brouckère

Béguinage: De Brusselse begijnen weigerden in 1250 te kiezen tussen een leven als echtgenote of kloosterzuster en waren zo feministische pioniers.
Wink (2022) // Ledia Kostandini: Voor dit venster met zicht op haar thuisstad Tirana, inspireerde de kunstenares zich op René Magritte.
La Belle Hip Hop (2021) // Zouwi: De kunstenares opent een surrealistisch venster naar de natuur.
Untitled (2023) // Alba Fabre Sacristán: Deze ode aan Chantal Akerman is een scène uit de feministische film ‘Jeanne Dielman, quai du Commerce 23, 1080 Bruxelles’.
Allée Chantal Akerman: Akerman (1950 – 2015) was een Belgische cineaste. ‘Jeanne Dielman’, werd in 2022 gekozen tot beste film aller tijden
No borders (2021) // Jadranka Lacković: Deze ode aan de zee kleurt de Brusselse ‘vismet’ en staat symbool voor vrijheid.
Greta Thunberg (2019) // ENCQ: Het portret van de Zweede milieuactiviste werd bewust aangebracht op een vervuilde gevel.
Marie: boundless, timeless, matchless (2022) // Mona Tusz: Deze hulde aan de wetenschapster Marie Curie werd geschilderd voor de 110de verjaardag van haar tweede Nobelprijs.
The Great Wolf Carrying the Sheep (2018) // Dominique Goblet: Deze wolfman staat symbol voor mannen die hun macht misbruiken, een verwijzing naar de door prostitutie gekenmerkte Alhambrawijk
Rue Eunice Nancy Osayanda: De Nigeriaanse Eunice (1995 – 2018) werd door mensensmokkelaars in de prostitutie gedwongen en vermoord door een klant.
Pont Suzan Daniel: Lesbische activiste, die aan de basis lag van de eerste holebi-bewegingen in België.
Mother (2016) // Sainer: Dit 400 m² grote werk toont een onderwerp dat zelden voorkomt bij street art: het gezin.
Rue Willy De Bruyn: Tweevoudig wereldkampioene wielrennen, in 1934 en 1936. Toen heette hij nog Elvira.
La Belle Hip Hop (2020) // Shiro: De vier verschillende vrouwelijke gezichten vertegenwoordigen elk een discipline van de hiphopcultuur.
Rue Hélène Dutrieu: De eerste Belgische vrouw die haar vliegbrevet behaalde en de eerste vrouw ter wereld die een vliegtuig bestuurde met een passagier.
Hélène Dutrieu (2024) // helen b: Dit drieluik toont de carrière van de meest onverschrokken vrouw van haar tijd, ook wel gekend als ‘de menselijke pijl’.
Drève Anna Boch: Belgische impressionistische schilder en mecenas, op het einde van de 19de eeuw actief in de Brusselse kunstkringen.
Israel – Palestine : for a better understanding (2018) // Samuel Idmtal et Orlando Kintero: Deze muurschildering verwijst naar een citaat van Saint-Exupéry: “De mens bouwt te veel muren en te weinig bruggen”.
Rue Yvonne Nèvejean: Belgische verzetsstrijdster die het leven redde van meer dan 4.000 joodse kinderen tijdens WO II.
Rue Andrée de Jongh: Oprichtster van vluchtlijn ‘Dédée’ tijdens WO II.
Women Bike The City (2020) // Anthea Missy: Fietsen geeft je vleugels, toont deze dromerige fresco in opdracht van ZIJkant.