Girls Make The City is een sociale en artistieke praktijk van ZIJkant en Wetopia waarbij vrouwen van verschillende leeftijden, origines en achtergronden aan de slag gaan met het potentieel van een specifieke plek in de stad die ze met elkaar delen. Dat doen ze in nieuwe allianties met vrouwen die ze zelden écht ontmoeten, ook al kruisen ze elkaar dagelijks. Naast een plek delen deze vrouwen ook een probleem: ze voelen zich niet veilig en vrij in hun buurt. Samen denken ze na over wat beter kan, én gaan ze met enkele interventies ook zelf aan de slag. Zo bouwt Girls Make The City aan een nieuwe vorm van sisterhood, waarin samen wordt gewerkt aan een publieke ruimte waar iedereen zich thuis voelt.
Girls Make The City
Waarom girls?
Een bijzondere groep in genderplanning zijn de tienermeisjes. In tegenstelling tot hun mannelijke leeftijdsgenoten vormen zij een van de meest onzichtbare groepen. Populaire films en series met tienermeisjes in de hoofdrol hebben niet de stad maar de slaapkamer als decor. Volgens onderzoeker Eva James spreken meisjes inderdaad veel vaker binnen af, omdat ze zich niet thuis voelen op straat.
Dat blijkt ook uit het grote buitenspeelonderzoek van Kind & Samenleving (2019): er spelen veel minder meisjes (37%) buiten dan jongens (63%). Bij jonge kinderen is er nog bijna een evenwicht, maar in de leeftijdsgroep van 9 tot 11 jaar zijn nog maar 27% van de buitenspelende kinderen meisjes. Meisjes van alle leeftijden spelen ook vaker onder toezicht van volwassenen. De onderzoekers telden bovendien veel minder meisjes bij de kinderen die onderweg waren, wat hen doet besluiten dat meisjes gewoon minder aanwezig zijn in de publieke ruimte dan jongens.
Specifiek voor tienermeisjes speelt het (gevoel van) onveiligheid. Volgens Plan International maakten negen op de tien meisjes in Antwerpen, Brussel en Charleroi reeds seksuele straatintimidatie mee. De helft van die meisjes past hun gedrag aan op straat of op het openbaar vervoer, waardoor hun bewegingsvrijheid fundamenteel wordt beperkt. Ze vermijden bepaalde plaatsen, nemen een andere route, gaan enkel samen met een vriend op stap of kleden zich anders.
Wat hen ook parten speelt: de ‘mannelijke’ inrichting van de openbare ruimte. Volgens het buitenspeelonderzoek zijn sportzones echt jongensplekken (15 % meisjes). Niet dat meisjes niet graag voetballen of basketten, ze voelen zich niet welkom in een plek die door anderen – meestal jongens – wordt gedomineerd en waar competitie centraal staat.
Geïnspireerd door buitenlandse initiatieven zoals het Engelse ‘Make Space for Girls’ wil ZIJkant de stad aan de meisjes geven, zodat zij hun plek kunnen opeisen. Het is bovendien meermaals bewezen dat een inclusieve openbare ruimte iedereen ten goede komt. Een veilige, sociale, toegankelijke en gemixte buurt zorgt voor meer interactie en sociale cohesie. Een win-win voor iedereen, dus.
Lees meer over het thema gender en publieke ruimte in deze drietalige brochure.
Marollen
In de warme nazomer van 2022 verenigden ZIJkant en Wetopia 25 jongeren met heel verschillende interesses en achtergronden rond een stukje Brussel dat ze delen: het skatepark aan de Kapellekerk en de directe omgeving, in de Marollen.
Molenbeek
Wat hebben meisjes en vrouwen nodig om vrij en veilig te kunnen sporten en bewegen buiten? Met deze vraag klopt Nabil Fallah (Molenbeek Rebels) in 2023 aan bij ZIJkant.
Langa, Kaapstad
Wetopia reisde met Girls Make the City van Brussel naar de township Langa, Kaapstad. Lees er alles over op de website van Wetopia.
Oostende
De stad is van iedereen, ook ’s nachts. Na edities in Brussel (Marollen), Molenbeek (Westpark) en Kaapstad (Langa) starten ZIJkant en Wetopia in 2025 een Girls Make The City in Oostende.
Waterschei, Genk
In de nazomer van 2026 gaan we aan de slag in de cité van Waterschei. Waterschei is een wijk met een ziel en die strekt zich uit over meer dan de cité alleen. Onze plek is Waterschei in de volle breedte: de cité met haar tuinwijk en platanen, de levendige Stalenstraat, de Stiemerbeekvallei en Thor Park met de voormalige mijnsite, en de natuur die daar onlosmakelijk deel van uitmaakt. Samen vormen zij een wijk waar mijnverleden, migratie en gemeenschap door elkaar lopen, en waar mensen voor elkaar zorgen.