Er zijn heel wat redenen waarom die hardnekkige loonkloof nog steeds 20 procent bedraagt.

1. Ongelijke verdeling van werk en zorgtaken

De belangrijkste oorzaak is de ongelijke verdeling van werk en zorgtaken, waardoor veel vrouwen deeltijds werken; in ons land zijn dat vier op de tien vrouwen, tegenover slechts een op de tien mannen.

2. ‘Vrouwenberoepen’ zijn lager betaald

Beroepen waarin veel vrouwen werken, zoals de zorg, het onderwijs en de kinderopvang, zijn minder goed betaald dan beroepen waarin veel mannen werken. De kinderopvang is één van de sectoren die bijna volledig uit vrouwelijke werknemers bestaat (98 procent). Het gemiddelde brutoloon bedraagt daar 2.567 euro tegenover één van de meest mannelijke sectoren, de petrochemie, waar het gemiddelde brutoloon 6.431 euro bedraagt.

3. Het glazen plafond

Vrouwen stromen veel minder door naar hogere functies. Volgens Statbel is slechts één op de drie managers een vrouw. Uit onderzoek blijkt dat zij niet dezelfde promotiekansen krijgen als mannen. Ook hier speelt het moederschap vrouwen parten.

4. Vrouwen worden onderschat bij loononderhandeling

Vrouwen worden onderschat en minder serieus genomen als ze onderhandelen over hun loon. Uit onderzoeksresultaten van Attentia blijkt dat mannen structureel meer opslag krijgen dan vrouwen: twee derde van de mannen krijgt in tien jaar tijd individueel opslag, in vergelijking met slechts een derde van de vrouwen.

5. Gebrek aan loontransparantie

Een laatste doorslaggevende factor is het gebrek aan loontransparantie dat de loonkloof v/m in stand houdt. Uit onderzoek dat Ipsos uitvoerde in opdracht van ZIJkant in 2024 blijkt dat bijna de helft van de Belgen niets weet over het salarispakket van vrienden of collega’s, laat staan dat van hun leidinggevende.